เมื่อหมอหัวใจบอกว่า...ถึงเวลาตรวจสวนหัวใจ: ประสบการณ์ตรงจากลุงตี่

กังวลใจกับการตรวจสวนหัวใจ

สวัสดีครับพี่น้องทุกท่าน บทความที่แล้วผมเล่าถึงการที่คุณหมอหัวใจแนะนำให้ผมตรวจสวนหัวใจ (Angiogram) ซึ่งในตอนแรกยอมรับว่ามีความกังวลอยู่ไม่น้อยเลยครับ แม้จะได้รับคำบอกเล่าว่าเป็นหัตถการที่ปลอดภัยและไม่เจ็บปวดมากนัก แต่การคิดว่าจะมีกล้องสอดเข้าไปในร่างกายเพื่อสำรวจหัวใจ ก็อดคิดมากไม่ได้จริงๆ ครับ

การตรวจสวนหัวใจเป็นการสอดสายสวนขนาดเล็กผ่านหลอดเลือดแดงบริเวณขาหนีบหรือข้อมือ เข้าไปจนถึงหลอดเลือดหัวใจ เพื่อฉีดสารทึบรังสีและถ่ายภาพดูความผิดปกติ เช่น หลอดเลือดตีบตัน คุณหมอจะสามารถเห็นภาพภายในหลอดเลือดหัวใจได้ชัดเจน ทำให้ทราบถึงสถานะของหัวใจและหลอดเลือด ณ เวลานั้นได้อย่างแม่นยำ

คุณหมอคงเห็นถึงความจำเป็นจึงได้นัดหมายการตรวจสวนหัวใจของผมในอีก 4 วันถัดมา ซึ่งทำให้ผมมีเวลาเตรียมตัวและทำใจครับ

วันแห่งการผจญภัยในห้องตรวจ

ในวันนัด ผมเดินทางไปที่ศูนย์หัวใจของโรงพยาบาลเพื่อเตรียมตัวเข้ารับการตรวจสวนหัวใจ พยาบาลได้ให้น้ำเกลือทางหลอดเลือดดำ และเมื่อถึงเวลา ผมก็ถูกนำเข้าสู่ห้องตรวจสวนหัวใจ บรรยากาศอาจจะดูน่ากลัวเล็กน้อยสำหรับคนที่ไม่คุ้นเคย แต่ทีมแพทย์และพยาบาลก็ดูแลอย่างดีครับ

ผมได้รับยาคลายกังวล ซึ่งช่วยให้ผมรู้สึกผ่อนคลายและไม่เจ็บปวดระหว่างการทำหัตถการ แม้จะยังคงรู้สึกตัวอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงการทำงานของคุณหมอและทีมงานที่กำลังดูแลผมเลยครับ มีเพียงตอนที่พยาบาลหรือคุณหมอพูดคุยกับผมโดยตรงด้วยเสียงที่ดังพอสมควร ผมจึงจะตอบสนองได้

ข้อดีของการตรวจสวนหัวใจคือ หากพบการตีบตันของหลอดเลือด คุณหมอสามารถทำการขยายหลอดเลือดและใส่ขดลวด (Stent) เพื่อช่วยให้เลือดไหลเวียนได้ดีขึ้นได้ทันที ซึ่งแตกต่างจากในอดีตที่อาจจะต้องทำการผ่าตัดหัวใจแบบเปิดหน้าอก ซึ่งเป็นเรื่องใหญ่และมีความเสี่ยงสูงกว่ามาก หลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง คุณหมอก็ลดปริมาณยาคลายกังวลลง และผมก็จำได้ว่าคุณหมอได้แจ้งผลการตรวจเบื้องต้นให้ทราบครับ

ผลการตรวจและสิ่งที่ต้องปรับเปลี่ยน

ข่าวร้ายคือ ผมพบมีหินปูนเกาะที่ผนังด้านในของหลอดเลือดแดง ซึ่งเป็นสิ่งที่เห็นได้จากการตรวจอื่นๆ มาก่อนหน้านี้ แต่ข่าวดีคือ หลอดเลือดแดงของผมยังคงเรียบเนียนดี และมีขนาดค่อนข้างใหญ่ครับ คุณหมออธิบายว่าการมีหินปูนเกาะอยู่บ้างแต่หลอดเลือดมีขนาดใหญ่และเรียบเนียน ก็ยังถือว่าเป็นเพียงความเสี่ยงที่อาจจะเกิดปัญหาในอนาคตเท่านั้น

ด้วยความที่ผมเป็นคนตัวใหญ่และมาจากครอบครัวที่หลายรุ่นก็เป็นคนรูปร่างใหญ่ การที่คุณหมอบอกว่าหลอดเลือดของผมมีขนาดใหญ่จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจครับ แต่ถึงแม้ผลการตรวจจะไม่ได้ร้ายแรงมากนัก คุณหมอก็ยังคงแนะนำให้ผมใส่ใจกับการดูแลสุขภาพในระยะยาว โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากคะแนนแคลเซียมที่ค่อนข้างสูงจากการตรวจเลือด

จากนี้ไป...ผมจะดูแลตัวเองอย่างไร

ดังนั้น สิ่งที่ต้องทำต่อไปคือการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตครับ จากคนที่ค่อนข้างจะนั่งๆ นอนๆ ผมก็เริ่มหันมาออกกำลังกายด้วยการปั่นจักรยานออกกำลังกายเกือบ 7 กิโลเมตรทุกวัน ผมยังคงรับประทานยาแอสไพรินขนาดต่ำตามคำแนะนำของแพทย์เพื่อช่วยให้เลือดไม่จับตัวเป็นลิ่ม และปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการกินอย่างจริงจัง

แน่นอนครับว่าการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เป็นกระบวนการที่ต้องใช้เวลา บางวันก็ทำได้ดี บางวันก็อาจจะมีหลุดไปบ้าง แต่ผมก็พยายามใส่ใจกับปริมาณและประเภทของอาหารที่รับประทานมากขึ้น แม้ว่าระดับคอเลสเตอรอลชนิดไม่ดี (LDL) ของผมจะอยู่ที่ 90 ซึ่งถือว่าอยู่ในเกณฑ์ดี (น้อยกว่า 110 ถือว่าดี) แต่คุณหมอก็ยังคงสั่งยา Statins เพื่อช่วยลดระดับคอเลสเตอรอลชนิดไม่ดีลงไปอีกครับ

นี่แหละครับเรื่องราวของผม การออกกำลังกาย การรับประทานยาแอสไพรินวันละเม็ด ยาลดไขมัน Statins และวิตามินรวมที่ผมทานมานานแล้ว ด้วยความหวังว่าผมจะมีชีวิตที่ยืนยาวและไม่ต้องเผชิญกับผลกระทบที่รุนแรงของโรคหัวใจครับ หากท่านใดมีความกังวลเรื่องสุขภาพหัวใจ ผมขอแนะนำให้ปรึกษาแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเพื่อรับคำแนะนำที่เหมาะสมกับแต่ละบุคคลนะครับ