ใช้ 'ความเจ็บปวด' เป็นคานงัดสู่แรงจูงใจที่ยั่งยืน

ทำไมแรงจูงใจจากความสุขถึงไม่พอ?

หลายครั้งในชีวิต เรามักตั้งเป้าหมายจากความสุขที่เราอยากได้ เช่น อยากมีสุขภาพดี อยากมีรูปร่างสมส่วน หรืออยากเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ เพื่อพัฒนาตัวเอง แต่ลองถามตัวเองดูสิครับว่า ความปรารถนาเหล่านั้นเพียงพอที่จะทำให้เราลงมือทำอย่างต่อเนื่องแล้วหรือยัง? บ่อยครั้งที่เราวางแผนจะออกกำลังกายทุกวัน จะอ่านหนังสือทุกคืน แต่สุดท้ายก็ผัดวันประกันพรุ่งไปเรื่อยๆ ถ้าความสุขของการได้ทำสิ่งเหล่านั้นเป็นเหตุผลที่เพียงพอ เราคงทำไปตั้งนานแล้วใช่ไหมครับ

ในฐานะที่ผมเองก็ผ่านร้อนผ่านหนาวมาพอสมควร โดยเฉพาะในช่วงต้มยำกุ้งปี 2540 ที่ต้องปรับตัวครั้งใหญ่ ทำให้ผมได้เรียนรู้ว่า แรงจูงใจที่แท้จริงบางครั้งไม่ได้มาจากแค่สิ่งที่เราอยากได้ แต่มาจากสิ่งที่เราอยากจะหลีกหนีต่างหากครับ

'คานงัด' แห่งความเจ็บปวด: พลังขับเคลื่อนที่คุณอาจมองข้าม

ลองนึกภาพก้อนหินขนาดใหญ่ที่คุณอยากจะเคลื่อนย้ายดูสิครับ คุณอาจจะลองออกแรงผลักหรือดึงจนเหนื่อย แต่ก้อนหินก็อาจจะไม่ขยับง่ายๆ เลย แต่ถ้าคุณใช้ 'คานงัด' คุณจะออกแรงน้อยลง ใช้พลังงานน้อยลง แต่กลับสามารถเคลื่อนย้ายก้อนหินนั้นได้ง่ายขึ้น

ในทำนองเดียวกัน 'ความเจ็บปวด' หรือผลลัพธ์เชิงลบที่เราอยากจะหลีกหนี ก็สามารถทำหน้าที่เป็น 'คานงัด' ที่ทรงพลังในชีวิตของเราได้ครับ มันคือแรงผลักดันที่ทำให้เราต้อง 'ขยับ' ต้อง 'ลงมือทำ' เพื่อหลีกเลี่ยงผลลัพธ์ที่ไม่พึงประสงค์นั้น นี่คือตัวอย่างบางส่วนที่ผมอยากให้ลองพิจารณาดูครับ

• ด้านสุขภาพ: หากคุณมีประวัติครอบครัวเป็นโรคเบาหวาน หรือโรคหัวใจ การที่คุณไม่ออกกำลังกาย ไม่ดูแลตัวเอง อาจหมายถึงความเสี่ยงที่คุณจะเป็นโรคเหล่านั้นเหมือนคนในครอบครัว ซึ่งจะส่งผลต่อคุณภาพชีวิตในอนาคตของคุณได้
• ด้านความสัมพันธ์: การไม่พัฒนาตัวเอง ไม่ดูแลบุคลิกภาพ อาจทำให้คุณรู้สึกไม่มั่นใจในตัวเอง ซึ่งอาจส่งผลต่อโอกาสในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดี หรือการใช้ชีวิตคู่ที่มีความสุข
• ด้านการเงินและการงาน: การไม่เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ไม่พัฒนาทักษะ หรือไม่ปรับตัว อาจทำให้คุณตามไม่ทันโลกที่เปลี่ยนแปลงเร็ว ส่งผลให้พลาดโอกาสดีๆ ในการทำงาน หรืออาจกระทบต่อความมั่นคงทางการเงินในระยะยาว
• ด้านคุณภาพชีวิต: หากคุณปล่อยปละละเลยสุขภาพกายและใจ การฟื้นตัวจากความเจ็บป่วยต่างๆ ก็อาจจะใช้เวลานานขึ้น คุณภาพชีวิตโดยรวมก็จะลดลง ในขณะที่เพื่อนๆ ในวัยเดียวกันกำลังเพลิดเพลินกับชีวิต คุณอาจจะต้องเผชิญกับข้อจำกัดต่างๆ

ลองเปรียบเทียบดูสิครับ ระหว่างเหตุผลที่ฟังดูดี สวยหรู กับเหตุผลที่ 'กระทบใจ' และทำให้คุณรู้สึกถึงผลลัพธ์ที่ไม่พึงประสงค์อย่างแท้จริง เหตุผลแบบไหนที่จะทำให้คุณลุกขึ้นมาลงมือทำได้ดีกว่ากัน?

เปลี่ยนมุมมอง: ใช้ความกลัวให้เป็นประโยชน์

ผมไม่ได้กำลังบอกให้คุณจมอยู่กับความกลัวนะครับ แต่เป็นการใช้ความกลัวอย่างชาญฉลาด เพื่อเป็นแรงผลักดันให้เราก้าวข้ามผ่านอุปสรรคและลงมือทำในสิ่งที่เราควรทำต่างหากครับ

แทนที่จะมองว่า 'ถ้าฉันออกกำลังกาย ฉันจะมีสุขภาพดี' ลองเปลี่ยนเป็น 'ถ้าฉันไม่ออกกำลังกาย ฉันอาจจะป่วยเป็นโรคเรื้อรัง และเป็นภาระให้ลูกหลาน' หรือแทนที่จะคิดว่า 'ถ้าฉันเรียนรู้เรื่อง AI ฉันจะมีโอกาสใหม่ๆ' ลองคิดว่า 'ถ้าฉันไม่เรียนรู้เรื่อง AI ฉันอาจจะตามโลกไม่ทันและพลาดโอกาสสำคัญในอาชีพการงาน'

การมองเห็น 'ความเจ็บปวด' ที่ชัดเจน และเชื่อมโยงมันเข้ากับผลลัพธ์ที่เราไม่อยากให้เกิดขึ้น จะเป็นเหมือนคานงัดที่ช่วยให้เรามีแรงจูงใจที่แข็งแกร่งขึ้น และลงมือทำเพื่อหลีกหนีจากสิ่งเหล่านั้น มุ่งหน้าไปสู่ชีวิตที่ดีขึ้นที่เราปรารถนาครับ

สรุป: คานงัดสู่การเปลี่ยนแปลง

แรงจูงใจไม่ได้มีแค่ด้านบวกเพียงอย่างเดียวครับ บางครั้งพลังขับเคลื่อนที่แท้จริงอาจมาจากด้านมืดที่เราอยากหลีกหนี ลองสำรวจดูว่าอะไรคือ 'ความเจ็บปวด' ที่คุณอยากหลีกเลี่ยงมากที่สุด และใช้มันเป็น 'คานงัด' เพื่อพาตัวเองก้าวไปข้างหน้า เริ่มต้นเปลี่ยนแปลงวันนี้ เพื่อหลีกหนีจากสิ่งที่ไม่ต้องการ และคว้าอนาคตที่ดีกว่ามาไว้ในมือครับ หากคุณรู้สึกติดขัด ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร การปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านโค้ชชีวิต หรือผู้ให้คำปรึกษา ก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่ช่วยให้คุณมองเห็นภาพชัดเจนขึ้นและมีแนวทางในการลงมือทำได้ดียิ่งขึ้นครับ